بعضی چیزها را بعضی ها میدانند بعضی چیزهای دیگر را بعضی های دیگر . این وسط میماند خرده چیزهایی که کسی نمیداند و چندان هم مهم نیستند . مثلا عاداتی که بین عادات شخصی و عمومی اند .
مثل قدم زدن من در شب های بیش از حد سرد . هدفون به گوش ٬ دست در جیب ٬ عادتم را بازی میکنم . اما این بار با یک تفاوت . این اولین قدم زدن بیست و پنج سالگی ام است .
پ.ن : و هرگز کسی اینگونه فجیع به کشتن خود برنخاست که من به زندگی نشسته ام .
پ.ن2 : دور میشویم
بعد از این همه سال که برگشته ام سر نقطه ای که چندان هم معلوم نیست همان نقطه اول است یا آخر .
هیچ چیز که آشنا نیست . دیگر کسی هم نیست .عابری هم ندیدم که بگوید : غریبه خرت به چند من .
بی خیال ِ دست چپ و راست . المهرداد برگشته . اینجاست .
شاید که تاثیری ٬ شاید تغییری ٬ شاید که توفیری .
با چشمان دریده ات چون سگ
بی خیال
گذشته ها گذشته
گمان مبر که به پایان رسید کار مغان هزار باده ناخورده در رگ تاک است
در زمانهای نه چندان دور ، گوشهای از این دنیای مجازی مینوشتم که اسمش بود عصیان در 12 شب . گردونه رو چرخوندن و دیماه 87 رسید . شادیهای زائد الوصف این ماه خجسته به غایت رسید با هک شدن وبلاگم . دوستی لطف کردن و وبلاگ رو که هک کردن هیچ ، آرشیوش رو که بسیار دوستش داشتم هم پاک کردن . که جا داره در همین جا از این اقدام فرهنگیشون تشکر کنم و به رسم تقدیر انگشت وسط دست راستم رو به ایشون نشون بدم .
بگذریم . به هر حال بعد از وقفهای دو ماهه اینجا رو راه انداختم . از تمام دوستانی هم که لطف کرده بودن و عصیان در 12 شب رو لینک کرده بودن خواهشمندم که لینکم رو بردارن و در صورت تمایل المهرداد رو لینک کنند . ممنون .
پ.ن : اینکه چرا المهرداد ، فعلا بماند .
پ.ن.2 : عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد . هک شدم و از شر بلاگفا خلاص شدم و اومدم وردپرس . جا داره از مسئولین بلاگفا که طی این دو سه سال با سرویسشون سرویسمون کردن تشکر کنم . به خصوص آقای شیرازی عزیز که بعد از حداقل شش هفت بار درخواست پسورد وبلاگ ، حتی یک ایمیل به بنده نزدند و سهم به سزایی در هک شدن عصیان در 12 شب داشتند . ممنون رفقا ! به راستی که شرمندمون کردین با این ُحسن توجه به کاربر و مسئولیت پذیری .
